Rodzina por. Roberta Domańskiego „Floriana”, pochodzącego z powiatu łukowskiego, odwiedziła 23 Batalion Lekkiej Piechoty w Bezwoli

Jak informuje kpt. Marta Gaborek, oficer prasowy 2 Lubelskiej Brygady Obrony Terytorialnej:

„2 marca br. 23 Batalion Lekkiej Piechoty w Bezwoli miał zaszczyt gościć rodzinę swojego Patrona – por. Roberta Domańskiego ps. „Florian”. W spotkaniu uczestniczyli żołnierze batalionu, dla których była to wyjątkowa i poruszająca lekcja historii oraz niecodzienna okazja do poznania wspomnień najbliższej rodziny jednego z najwybitniejszych bohaterów podziemia niepodległościowego.

Por. Robert Domański ps. „Florian” to jeden z największych bohaterów podziemia niepodległościowego Podlasia, żołnierz ZWZ, AK i Związku Odwetu na Zamojszczyźnie, dowódca Oddziału Samoobrony Ruchu Oporu AK. 23 Batalion Lekkiej Piechoty z dumą nosi jego imię od 23 maja 2021 roku, kiedy to w Lublinie miała miejsce uroczystość nadania tradycji i patronów pododdziałom 2 Lubelskiej Brygady Obrony Terytorialnej, na mocy Decyzji MON nr 71 z dnia 20 maja 2021 r.

Podczas wizyty w Bezwoli potomkowie por. Domańskiego przekazali na ręce dowódcy 23 Batalionu Lekkiej Piechoty pamiątki po Patronie - wśród nich rodzinną kronikę ze zdjęciami, dokumentami i zapiskami „Floriana”, stanowiące cenne świadectwo jego działalności konspiracyjnej i powojennych losów. Materiały te wzbogacą pamięć historyczną jednostki i będą służyć kolejnym pokoleniom żołnierzy jako źródło wiedzy o ich Patronie.

Wizyta rodziny „Floriana” po raz kolejny pokazała, jak ważna dla żołnierzy WOT jest pamięć o lokalnych bohaterach oraz pielęgnowanie tradycji. Hołdując dziedzictwu i pamięci tych, którzy oddali życie w obronie Ojczyzny, żołnierze 23 Batalionu Lekkiej Piechoty dbają o miejsca upamiętniające ich życie i zasłużony odpoczynek oraz troszczą się o to, by ich ofiara i postawa na zawsze pozostały żywe w świadomości kolejnych pokoleń.”

Sylwetka por. Roberta Domańskiego ps. „Florian”

„Robert Domański urodził się 1 stycznia 1925 roku we wsi Krzywda w powiecie łukowskim. 9 lutego 1940 r., w wieku zaledwie 15 lat, został zaprzysiężony w szeregach ZWZ na Zamojszczyźnie, przybierając pseudonim „Jarach”. Walczył w oddziale bojowym pod dowództwem cichociemnego por. Mariana Gołębiewskiego. Już w maju 1943 r. został dowódcą własnego oddziału dywersji na terenie II Regionu AK Biała Podlaska oraz szefem saperów w oddziale Stefana Wyrzykowskiego „Zenona”. Brał udział w wielu akcjach przeciwko Niemcom, stoczył m.in. walki pod Kozłami i Witorożem podczas Akcji Burza. Brał również udział w walkach o wyzwolenie Międzyrzeca Podlaskiego.

W styczniu 1945 r. otrzymał rozkaz utworzenia Oddziału Samoobrony Ruchu Oporu AK (ROAK), skupiającego głównie żołnierzy AK z Kresów Wschodnich. Wówczas przyjął pseudonim „Florian”. Pod jego dowództwem przeprowadzono szereg akcji dywersyjnych przeciwko okupantowi i komunistycznemu aparatowi represji. Po rozwiązaniu ROAK w 1945 roku Domański związał się ze Zrzeszeniem Wolność i Niezawisłość, przejmując dowództwo nad oddziałami w okręgu Radzyń Podlaski.

W marcu 1947 r. zakończył działalność w podziemiu antykomunistycznym, ujawniając się w Warszawie. Z piętnem bandyty jako „element niebezpieczny”, przez wiele lat był nękany przez służby bezpieczeństwa. Wielokrotnie próbowano nakłonić go do współpracy, jednak bezskutecznie. Zmarł w 1995 roku w Nowej Hucie. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami oraz Krzyżem Armii Krajowej.”